1. Słudzy boscy nie powinni tyle zajmować się rzeczami ziemskimi, ale powinni być zajęci myślą o królestwie niebieskim i wszystkie ich rozmowy do tego przedmiotu zmierzać powinny. (P XII 93)
2. Jeżeli chcemy na nowe życie powstać z Chrystusem, powinniśmy nawet najpospolitsze nasze zajęcia wyższą uświęcać intencją. (P XII 94)
3. Miłość twoja do rodziny powinna być duchowa. Powinnaś się modlić (...). I bądź przekonaną, że jeżeli będziesz wiernie służyć Bogu i nie myśleć o rodzinie, to Pan Bóg Cię tam zastąpi i opiekować się nimi będzie. (Lsł 205)
4. Jak pragnienie bogactwa i żądza chwały ludzkiej rodzi niepokój i dręczy serce człowieka, tak zamiłowanie ubóstwa i upokorzenia napełnia serce niewysłowionym pokojem, którego nic pozbawić nie może. (P XII 112)
5. Największe usiłowanie obrócić powinniśmy do tego, aby oczyszczać nasze intencje, odsuwając wszelkie ludzkie względy, a wszystko jedynie dla większego upodobania się Bogu czynić. (P XII 151)
6. Wszystkie czynności spełniać trzeba według posłuszeństwa, to jest tak, jak ustawy, zwyczaje zakonne i przełożeni nam zalecają, strzegąc się samowolności. (P XII 151)
7. Dusze zakonne winny pamiętać, iż cokolwiek dla własnej woli czynią, dla diabła to czynią. (P XII 151)
8. Ile razy wykonujecie z prostotą posłuszeństwo święte, choćby w najmniejszych rzeczach, tyle razy wielbicie posłusznego Zbawiciela. (P XII 166)
9. Ile razy spełniacie jakiekolwiek umartwienie lub pokutę, tyle razy oddajecie cześć Męce Chrystusa. (P XII 167)
10. Zatop się, duszo moja, w tym oceanie tajemnic (...). Zatop się, abyś Mu dziękować mogła za to wszystko, co od Niego ciągle odbierasz. (ND 179)
11. Jak na wosku zmiększonym odbija się pieczęć, tak obraz Jezusa odbija się na każdym, kto przyjmuje Komunię św., a szczególnie na tych, którzy ją często i godnie przyjmują. (ESK 28)
